شعر مازندرانی/ مازِرون لاله زاره وِنه ویشه

مازِرون لاله زاره وِنه ویشه

مِه جان هسّه، مِه خاک هسّه، مِه ریشه

شِما هرجا دَرِنّی خِش دِواشین

مِن خوامّه مازرون دَوِّم هَمیشه

(خدیجه آخوندی)